Vrijwilliger: Hennie Heuff

Vrijwilliger Pyramide van Austerlitz
De Pyramide van Austerlitz; is dat niet die rare heuvel met dat scheve torentje erop, daar midden in de bossen bij Woudenberg? Met zo’n eindeloos lange trap naar de top? Waarom staat hij er eigenlijk? En wie is er toch ooit op het idee gekomen om hem daar te bouwen.

Hennie Heuff (68) heeft er plezier in om dat aan bezoekers van de Pyramide uit te leggen. Vooral aan kinderen, daar haalt ze als voormalig juf op een basisschool haar hart aan op. Hennie, in 2008 begonnen als passantengids bij de Pyramide van Austerlitz, gidst nu ook groepen en coördineert daarnaast de andere vrijwilligers. Ook is ze nauw betrokken geweest bij het ontwikkelen van een educatief spel voor kinderen van groep zeven en acht van de basisschool, en werkt ze aan een spel voor jongere kinderen, die los van school de Pyramide bezoeken.

Kinderen en de 
Pyramide 
“Wat zich hier vroeger heeft afgespeeld is een interessant verhaal, en nog helemaal waar gebeurd ook. Ik vind het ontzettend leuk om dat aan groepen kinderen over te brengen en daar een spelelement voor te gebruiken. De kinderen zijn voor even zelf piramidebouwer, lid van de cavallerie, infanterie of artillerie. Als je dan met ze gaat brainstormen over hoe zij zelf in de Franse tijd geweest zouden zijn; hadden ze dan soldaat willen zijn? Of juist helemaal niet? Je krijgt hele leuke antwoorden.”

Geen geschiedenisknobbel 
Vrijwilligers hoeven echt geen geschiedenisknobbel te hebben om bij de Pyramide te gaan werken. Maar het kan zomaar gebeuren dat ze, net als Hennie, na een tijdje toch opeens gegrepen worden door de ontstaansgeschiedenis van dat merkwaardige monument. In 1804 werd de Pyramide in nog geen maand gebouwd door een legermacht van achttienduizend soldaten, om de verveling te verdrijven; ze hadden vanuit hun tentenkamp in de bossen hard geoefend ter voorbereiding op een invasie van Engeland, en hadden nog wat tijd over voor ze naar hun winterverblijven zouden gaan.

Permanent hersteld
De eeuwigheid trotserend, zo hoopte de generaal die het plan had bedacht - net zo stevig als de piramides die hij ooit in Egypte had gezien. Maar echt bestendig bleek de heuvel van zand en grasplaggen niet bepaald. Het blijkt een walhalla voor hele konijnenfamilies, en weer en wind doen ook hun werk. De Pyramide wordt dan ook vrijwel permanent hersteld, om als monument van de Franse Tijd te kunnen behouden.



Vrijwilligers
Vrijwilligers bij de Pyramide beginnen als passantengids: ze maken bezoekers wegwijs op het terrein, vertonen films in het bezoekerscentrum, geven uitleg over het ontstaan van de Pyramide en verkopen toegangskaartjes vanuit het knus ingerichte kassa-huisje. Als ze willen, kunnen ze na een tijdje zelf ook groepen en schoolklassen gaan gidsen. Om de zes weken is er een thema-avond voor de vrijwilligers. Soms is er een excursie, en één keer per jaar een groepsuitje.

Hennie vindt de vrijheid die ze in dit werk heeft heerlijk. “We hebben geen vaste dagen, maar kunnen per maand laten weten op welke dagen we willen werken. Na veertig jaar onderwijs doe ik nog steeds alles wat ik leuk vond aan het juf-zijn, maar dan met veel meer vrijheden. Voor mij zijn dit de krenten in de pap.”


tekst en portretfoto: Margot Hovenkamp