Vrijwilliger: Theo Schouten

Het was voor Theo Schouten (78) eigenlijk maar een kleine stap van postbode naar 'museumdirecteur'. “Veertig jaar ben ik postbode geweest in deze streek. Ik was een soort rijdend postkantoor op de fiets, en kwam bij iedereen in huis. Dan zag je nog wel eens leuke dingen. Dan vroeg ik, joh, wat doe je met dat spul? Zo heb ik uiteindelijk heel wat gekregen.”

Trots gebaart Theo om zich heen in Streekmuseum Vredegoed, aan de rand van Tienhoven. De grote deel van boerderij Vredegoed is helemaal ingericht met voorwerpen uit  de tijd van de veenboeren en veenwerkers. Er is een smederij, een washok, een kaasmakerij, een timmermanswerkplaats, een fraaie huiskamer, een keuken -inclusief opkamertje met bedstee en uittrekbare lade voor de kleintjes- en natuurlijk een complete veenhoek, ingericht als schuur op de akker. Opvallend zijn de arreslee en het rijtuigje uit 1860, door Theo persoonlijk tot glimmens toe opgeknapt.

Bijna had Theo alles verkocht aan het Land van Bartje, er lag een verleidelijk bod. “Maar ik had al die spullen gekregen van mensen hier uit de omgeving - die kon ik dan toch niet zomaar aan een ander verkopen?” Dus ging Theo op zoek naar een andere plek voor zijn verzameling, die tot dan toe in de schuur bij zijn huis te bezichtigen was geweest. Daar kwam een eind aan toen hij en zijn vrouw kleiner gingen wonen. Theo’s oog viel op de boerderij van Bert van der Tol, die volgens de nieuwe milieuverordening geen vee meer mocht houden in zijn stal en er dus een andere bestemming voor zocht. Van der Tol was al snel te porren voor het plan om van de deel een streekmuseum te maken.

Inmiddels is het museum vier jaar open. Een grote club vrijwilligers houdt de boel draaiende. Ze knappen antieke spullen op, leggen vloeren, fotograferen en digitaliseren de hele verzameling stuk voor stuk, leiden bezoekers rond en begeleiden schoolklassen bij activiteiten in het museum en het baggeren op de akker. Ze voorzien de bezoekers van thee en koffie, zorgen ervoor dat alles er schoon en in goede staat bijstaat, -hangt of -ligt, verzorgen de publiciteit - er is genoeg te doen. Ook is het museum  te huur voor groepen die een bijzondere locatie zoeken. Theo: “Het museum is nog steeds in ontwikkeling, dat maakt het zo leuk. We worden steeds professioneler.”

Nieuwe vrijwilligers krijgen eerst een intake en een rondleiding, om te kijken waar hun voorkeur naar uitgaat. Willen ze met de bezoekers werken, of gaan ze misschien liever in hun eentje aan de slag? Denken ze graag mee over de inrichting, slaan ze liever aan het klussen of voelen ze het meest voor een bestuursfunctie? In principe is alles mogelijk. Vervolgens lopen ze een tijdje mee met een ervaren kracht.

Hoeveel tijd een vrijwilliger kwijt is, hangt af van de gekozen activiteit. Een paar keer per jaar is er een gezamenlijke inhoudelijke bijscholing, en twee keer per jaar houden de aparte groepen een vergadering. Daarnaast ontmoeten de vrijwilligers elkaar tijdens de afsluiting van het seizoen, en natuurlijk tijdens de start: lammetjesdag. Op 27 maart is het weer zover. Theo: “Bert is tegenwoordig schapenboer. Op lammetjesdag mogen kinderen de kersverse lammetjes vasthouden, er is een kleine rommelmarkt en de vrijwilligers bakken pannenkoeken. Kortom, een heel feestelijke dag!”

Portretfoto en tekst: Margot Hovenkamp